Samadhi cz.II

Samadhi Bhakti-Yoga

W Bhakti-Yoga nie pojawia się najsłabszy nawet odcień pychy i samoutwierdzenia.
Bhakta bez zastrzeżen , całkowicie oddaje się Bogu.
Poddaje się on całkowicie Panu i otrzymuje jego łaskę.

Łaska jest potężną mocą duchową. Przemienia ona całą naturę Bhakty. Wlewa w
niego natchnienie i boskie życie.

Samowyrzeczenie sprawia, że Bhakta odczuwa realność bożej łaski i gotowość
zsyłania mu zawsze pomocy. Natura Bhakty zostaje zenergetyzowana i odmłodzona dzięki
tej łasce. Istota Bhakty staje się odpowiednio ukształtowana dla boskiego
urzeczywistnienia i odtąd służy jako boskie narzędzie.

Istnieje dziewięć rodzajów praktyki czyli stopni w Bhakti-Yoga:

Sravan – słyszenie Jego Lilas.

Kirtan – śpiewanie Jego Imion.

Smaran – pozdrawianie Go i pokłony.

Padasevan – służba u Jego stóp.

Archan – wien czenie Go kwiatami.

Vandan – błaganie Go na klęczkach i zdanie się na łaskę.

Dasya – służebnictwo Bhav.

Sakhya – przyjaźn z Nim.

Atmanidevan – samooddanie się czyli Saranagati.

Czytaj dalej

Samadhi cz. III

Savichara i Nirvichara Samadhi

Jeśli obiektem kontemplacji są subtelne
Tanmatry1 i ich właściwości w powiązaniu z czasem i przestrzenią, to jog osiąga
Savichara Samadhi z rozmyślaniem czyli z rozważaniem. Ten rodzaj Samadhi ma charakter
zwany Sukshma czyli subtelny. Jest to Samadhi subtelniejsze niż Savitarka i Nirvitarka
Samadhi.

Tanmatry są to zasadnicze elementy czyli Suksha Bhutas. Pięć grubych elementów
pochodzi od Tanmatr poprzez proces upięciokrotnienia czyli zmieszania.

W tym Samadhi kontemplacja podnosi się o stopien wyżej niż w poprzednich formach
Samadhi. Jog otrzymuje wiedzę Tanmatr, osiąga panowanie nad Tanmatrami. Otrzymuje
bezpośredni wgląd w subtelniejsze formy obiektów kulminujących w materii pierwotnej
czyli Mula Prakrti.

Słowo "subtelny" oznacza w ogólności przyczynę. Symbolizuje ono
wszystkie przyczynowe zasady jak Tanmatry czyli elementy pierwiastkowe – prymarne, egoizm
czyli Ahankara, Mahat Tattva czyli intelekt oraz Prakrti.

W kontemplacji zawarte są tajemne moce Achitya Shakti. Zwyczajna kontemplacja możliwa
jest poprzez słuchanie lub myślenie o czymś, lecz nawet obiekt, o którym się nie
słyszało ani myślało, może być bezpośrednio poznany dzięki mocy kontemplacji.
Zanika bowiem różnica pomiędzy przyczyną a skutkiem. Wszystkie obiekty materii grubej
są wytworem 26 zasad.

Jeśli jog kontempluje subtelne Tanmatry, wyłączając je z czasu i przestrzeni i
postrzegając je takimi jakie są, to osiąga -kreuje Nirvichara Samadhi bez rozważania i
rozróżniania. Ponieważ czysta Sattva istnieje w umyśle tylko po wykorzenieniu Radżas
i Tamas, jog zażywa wewnętrznego pokoju i zadowolenia Adhyatma Prasada oraz wewnętrznej
Światłości. Umysł osiąga całkowite zrównoważenie.

Czytaj dalej

Samadhi cz.IV

Samadhi w Dżnana-Yoga

Dżnana-Yoga Samadhi jest dwojakiego rodzaju: Savikalpa
i Nirvikalpa.

Savikalpa Samadhi jest również dwojakiego rodzaju: Drishyanuvid (związany
z obiektem) i Shabdanuvid (związany z dźwiękiem).

Medytuj nad świadomością jako Świadek zmian umysłu, takich jak pragnienia itd.,
które można uważać za obiekty postrzegalne. Jest to wewnętrzne Antar-Drishayanuvid
Savikalpa Samadhi.

Jeśli jog podczas medytacji rzeczywiście czuje: Jestem Asanga (niezwiązany)
Satchitananda, Samoświetlny, Adwaita Swarupa
– jest to Antah-Shabdanuvid
Savikalpa Samadhi
.

Stały stan umysłu podobny do nieruchomego płomienia światła w bezwietrznym
miejscu, gdy jog staje się obojętny zarówno na obiekty jak i na dźwięki, na skutek
całkowitego zanurzenia się w Rzeczywistości swej własnej Jaźni – Brahmana, nazywa
się Antar-Nirvikalpa Samadhi.

Jesli jog uprawia medytację w Sercu (wewnątrz) i postrzega Sat Vastu Brahmana, tylko
w zewnętrznych obiektach oddzielając nazwy i kształty, nazywa się to Bahir-Drishyanuvid
Savikalpa Samadhi
. Ta stała kontemplacja, będąc nieograniczonym Satchitananda
Vastu, które jest zawsze jednorodne z Brahmanem, jest pośrednim rodzajem Samadhi czyli Bahir-Shabdanuvid
Samadhi
.

Jog, poprzez uprawianie i doznawanie powyższych dwóch rodzajów Samadhi, dzięki
realizacji szczęśliwości, osiąga zrównoważony stan umysłu podobny do oceanu bez
fal. Stan ten jest trzecim rodzajem Samadhi czyli Bahir-Nirvikalpa Samadhi.

Jog powinien cały swój czas pozostawać w którymś z tych sześciu rodzajów
Samadhi. Dzięki temu zanika utożsamianie się z ciałem, urzeczywistnia się Wyższa
Jaźń, umysł – gdziekolwiek jest i na jakikolwiek obiekt jest skierowany – zawsze
pogrążony jest w Samadhi.

Jeśli jog łączy się z głosem Jestem Brahman – Aham Brahma Asi – to osiąga Shabdanuvid.
Jeśli nie łączy się z dźwiękiem Aham Brahma Asi, to jest to Shabdananuvid.

Czytaj dalej

Samadhi cz. V

Samadhi według Upaniszadów

1. Samadhi to stan czystej świadomości, najwyższej szczęśliwości,
wolny od triady – myśliciela, myślenia i rzeczy myślanej. Jest to stan, w którym Dżiwatma
staje się jednością z Paramatma.

2. Czitta, czyli umysł, który
jest nieruchomy i zrównoważony jak płomień lampy w pozbawionym wiatru miejscu i który
usunął wszelkie pojęcie myśliciela i myślenia, przebywający stale w Dhyaya
Vastu
, czyli w Brahmanie, to Samadhi.

3. Umysł wolny od myśli i pragnien
oraz uczuć, zanurzony w Najwyższym Brahmanie jest w stanie Samadhi.

4. A gdy przez poznanie Jaźni, umiejscowionej w Sercu, osiąga się
Widżnanę czyli bezpośrednie urzeczywistnienie, i gdy pojęcie ciała jest zupełnie
wykorzenione a pokój osiągnięty, to w tym stanie vrittis umysłu i intelektu są zniweczone. Ten stan to Samadhi.

5. A gdy prana i apana
zostaną opanowane podczas Kumbhaka, ze
wzrokiem stale skierowanym ku nasadzie nosa, tworząc Shanmukha Mudra z palców obu rąk, to umysł pogrąża się w dźwięk Pranava
czyli OM.

6. Gdy nektar sączy się jak mleko z wymienia krowiego, zmysły
poprzez wycofanie uciszają się i następuje Manonasha – unicestwienie umysłu. Jest to Yoga Samadhi.

7. Gdy pięć organów zmysłów poznania spoczywa wraz z umysłem a
intelekt przestaje funkcjonować i uspokaja się, wtedy nazywają to Stanem Najwyższym.

8. Gdy wszystkie Sankalpy
pragnienia umysłu uspokajają się, i gdy umysł ani nie czuwa, ani nie śpi; gdy jest
nieruchomy i spokojny jak kamień, wtedy osiąga się najwyższy stan brahmaniczny –
Samadhi.

9. Gdy prana porusza się wewnątrz
Sushumny, porzucając zarówno Idę jak i Pingalę – umysł się uspokaja. Doskonały stan
spokoju umysłu to brahmaniczny stan Samadhi zwany Manomani.

10. Dżiwanmukta osiąga Sarupamanonasha, która pozostawia lekki ślad ego. Lecz dla Videhamukta
następuje całkowite zniweczenie ego, snu i wszystkich przekroczeń (grzechów, ewent.
błędów poznawczych). Osiąga on Arupamanonasha.

Czytaj dalej